Przed Wami recenzja ostatniego tomu trylogii „Bramy ze złota” Michała Gołkowskiego. O czym opowiada finał przygód Zahreda? Czarne chmury zbierają się nad Konstantynopolem. Zahred i jego towarzysze broni szykują się do ostatecznej obrony miasta, które już od wielu tygodni jest oblężone przez armię wroga.
Trylogia „Bramy ze złota” zalicza się do większej serii o Zahredzie zatytułowanej „Siedmioksiąg grzechu”. „Złote miasto” jest kontynuacją przygód bohatera znanych czytelnikowi z tomu „Świątynia na bagnach” i bezpośrednio się z nim łączy, nie zawiera dużego przeskoku czasowego w przeciwieństwie do pozostałych części. W tym tomie Zahred zdobywa zaufanie najeźdźców z Północy, którzy nękają okoliczne wioski.
Trzeci tom przygód Zahreda (i zarazem pierwsza część trylogii „Bramy ze złota”) rzuci bohatera daleko do krain, których dotąd nie poznał. Pewnego dnia, kiedy jego ciało jest w trakcie odradzania się, znajduje go Drus, niezwykle mądry i przebiegły chłopak.
Zachęcona pierwszym tomem „Siedmioksięgu grzechu”, szybko skusiłam się na lekturę kolejnej części. „Bogowie pustyni” opowiada o losach Zahreda i jego roli przy narodzinach nowego królestwa. Kiedy Zahred wraz ze swoim bratem krwi Serneferu, obala tyrana uciskającego mieszkańców znad Rzeki, wszystko wskazuje na to, iż ludność powinna szykować się na nadejście lepszych czasów. Tak się jednak nie dzieje.
Po fascynujących przygodach „Komornika”, przyszła pora na kolejną serię od Michała Gołkowskiego. Tym razem mój wybór padł na cykl „Siedmioksiąg grzechu” i jego pierwszy tom „Spiżowy gniew”. Główną rozrywkę zapewnia czytelnikowi Zahred, który powraca z martwych po kilkuset latach od swojej śmierci. Ciąży nad nim klątwa narzucona przez bogów. Zahred stara się robić wszystko, co w jego mocy, by zwrócić na siebie ich uwagę, ale wpierw musi wypełnić swą powinność.
Po długim rozwinięciu fabuły w pierwszym tomie serii o Arenie Dłużników i dość absorbującym zakończeniu, przyszła pora na recenzję kolejnej części. Ezekiel wraz ze swoimi kompanami trafia w końcu na Arenę, która według przyszłości ma stać się zarzewiem buntu i przez lata być wspominana jako okryte złą sławą miejsce.
Seria „Arena dłużników” jest kontynuacją losów Ezekiela Siódmego, znanego czytelnikom z poprzedniego cyklu „Komornik”. Ezekiel tym razem usiłuje zapobiec Apokalipsie. Jako były Komornik, dywersant i jedyny ocalały człowiek zniszczonego świata stara się przeszkodzić kolejnej tragedii, odbudowując na nowo dawną planetę. W obowiązkach przeszkadza mu nagły intruz, Szemijazasz, uzurpujący sobie prawo do stanowiska Ezekiela.
Ostatni tom postapokaliptycznej serii o Ezekielu Siódmym, Komorniku wykonującym wyroki egzekucji grzeszników z polecenia Niebios. Kiedy wypełnia się proroctwo o narodzinach Mesjasza, Góra narzuca brutalne warunki i zarządza eksterminację ziemskiej populacji. Tym razem jednak ludzkość ma dość.
Losy Ezekiela zakończyły się w tak nieodpowiednim momencie, że kwestią czasu było sięgnięcie przeze mnie po kolejny tom. Druga część „Komornika” rozpoczyna się, gdy Ezekiel zdaje sobie sprawę, że wpadł w poważne tarapaty. Jego jedynym wyjściem jest podążenie dalszym tropem zbiegłego dłużnika, prowadzącym aż do Rewersu – miejsca, gdzie boją się przebywać nawet sami aniołowie, pełnego bestii oraz okropności czających się na człowieka, przesyconego nierządem i grzechem.
Przyznaję bez bicia, że nie miałam zamiaru sięgać po ten tytuł, ponieważ za bardzo kojarzył mi się z fantastyką pełną krwawej jatki i seksizmu, a tego na ogół nie trawię. Mój błąd. Dzięki rekomendacjom na Tiktoku i Instagramie postanowiłam się przełamać i w sumie nie żałuję. O czym jest „Komornik” Michała Gołkowskiego?